vrijdag 23 december 2011

Family time is on

Vandaag aangekomen bij het lakehouse in Georgia. Slechts op een uurtje rijden afstand van waar mijn schoonzusjes wonen. Ali d'r ouders zijn er en de al de andere broers en zusjes, behalve de tak die in London woont.
Het is hier een schitterende plek. Hieronder zie je het uitzicht vanuit de slaapkamer van Ali en mij.
Ali en ik hebben 1 van 9 kamers in dit huis. De week in dit huis is een gift van een vriend van de ouders van Ali. Hij en zijn vrouw gebruiken dit als vakantie woning en wij mogen er gratis een week gebruik van maken. Een mooi kado van God.

Jonathan heeft het lopen even gelaten voor wat het is. Kruipen is effectiever, maar misschien komt het ook wel een beetje omdat hij wat ziek is. Twee nachten geleden werd hij wakker met 41 graden koorts. DAt was schrikken, maar gelukkig is het in de uren daarna wat gezakt en hij schommelt nu al twee dagen tussen de 38 en 39. Hij schijnt er verder niet al te veel last van te hebben, behalve dat hij wat aanhankelijk is en graag wordt vast gehouden.

Drie dagen geleden waren we in de historische plaats Charleston. Een schitterende plek aan de Atlantische oceaan met originele huizen uit de tijd van voor de burgeroorlog.
 Mooi om rond te lopen. Dat is niet vanzelfspreken in amerikaanse steden. Een boel plaatsen hebben geen centrum zoals wij dat kennen in europa waar je leuk rond kan lopen. Hier wel en het is schitterend. Verder hebben we daar een heerlijke zuidelijke lunch genoten. Zeevoedsel zijn ze hier onwijs goed in.
we zaten op het dakterras van een restaurantje aan de met kokos gefrituurde garnalen en ik had een krabcake. Allebei super lekker.
Het uitzicht is de slavenmarkt in dezelfde staat zoals dat was van de tijd van de slavernij.
So much for now. Later wellicht nog foto's van ons vakantie plekje. 

maandag 19 december 2011

Ship(s) office in Florence, South Carolina

Ali and Jonathan at the doorstep of the Ship(s) office in Florence. We zijn hier gister aangekomen na een rit van 5 vanaf het huis van Ali d'r zusje Fio. We verblijven hier in een mooi gastenverblijf. Een mooie ruimte waarin je helemaal rond kan lopen. Jonathan geniet van de ruimte hier en onderzoekt elk hoekje. Hij loopt ook steeds meer, maar kruipen geniet nog de voorkeur omdat dat gewoon sneller gaat. Vanmiddag hebben we na de lunch een rondleiding gekregen op het terrein hier. Er staat een enorme loods waar duizenden (misschien wel miljoenen) boeken zijn opgeslagen. Die worden gedoneerd of opgekocht bij grote uitgevers die van die boeken afwillen. Het gaat vaak om boeken die net iets veranderd zijn en dan kunnen ze niets meer met de vorige oplage. Dus dan maar naar OM, die de boeken over de hele wereld kwijt kan.
De boeken worden vanaf hier met enige regelmaat naar de LOGOS HOPE verscheept, waarvandaan ze over de hele wereld gaan. Tijdens de lunch met het team met mensen hier zitten kletsen. Het inspireert om hun verhalen te horen en hoe God hen gebruikt om Jezus bekend te maken. Gaaf om te realiseren dat we onderdeel zijn van dezelfde organisatie, maakt me blij om met OM te werken. Gepassioneerde mensen van over heel de wereld die het licht van Jezus laten schijnen. Ze doen niet alleen maar aan boeken op die schepen. Overal waar ze komen helpen ze ook met ontwikkeling en ondersteuning van de lokale bevolking. Zo hebben ze hier een project gestart om schoon gefiltert water aan te bieden, op een heel simpele manier.
Een emmer met een filter eraan! Gewoon water erin en dan via het kraantje schoon. Zo'n filter gaat 10 jaar(!!!!) mee. Deze emmers worden uitgedeeld op de vele plekken waar de LOGOS HOPE aanmeert. Zo'n emmer met filter kost 100 dollar. We hoorde het verhaal van een lokale autodealer, die zo'n emmer doneert bij de verkoop van elke auto. 1x per maand komt hij hier naar het kantoor en verteld hoeveel auto's hij heeft verkocht en geeft vervolgens een cheque met dollars. Verder is het hier een heerlijke tijd om te ontspannen. Ik heb nog het een en ander aan werk te doen, Ali leest wat en Jonathan heeft heerlijk de ruimte on rond te kruipen, wat te lopen en spelen. Ondertussen is het ongewoon warm hier voor het jaar. Lekker voor ons. Rustig in het zonnetje op de veranda van ons gastenverblijf :-)

donderdag 24 november 2011

Aanbidding als gezond leven

"Je bent zo veel kilo's kwijt geraakt!!". Mijn schoonmoeder komt aan op schiphol en het is een van de eerste dingen die ze zegt tegen mijn vrouw. Leuk om te horen natuurlijk. Resultaat van een maand gezond eten en meer bewegen. Aan het begin van het jaar voelde ik me fysiek en geestelijk vet. Te veel en te traag en geen conditie. Inmiddels is op beide vlakken wel wat verandering. Tijd met God wordt meer en dieper en geniet daar steeds meer van, waardoor het ook makkelijker uit me stroomt. Een paar goede boeken en de bijbel hebben daar bij geholpen. Maar ook discipline. Gewoontes aan leren. Het heeft mij geholpen om dingen per maand aan te pakken. Elke maand een nieuw doel gesteld. Dat is goed te doen. Een maand is kort genoeg om vol te houden als er echt niks aan is en lang genoeg om een nieuwe gewoonte op te bouwen. November heeft het doel om fit te worden. Eigenlijk twee doelen, ook de snor blijft staan (zie vorig blog). We eten gezonder, bewegen meer. Suikers zo veel mogelijk weg uit het eten en veel minder vlees, meer vis en meer vegetarisch. We voelen ons beter. Lekker.

zondag 20 november 2011

Movember

Vanmorgen keken er in de kerk een aantal mensen mij wat raar aan. Bijna niemand zei er wat van, of durfde er niets van te zeggen. Ik heb mijn snor laten staan. Het is Movember. Laat je snor staan als sympathie naar de strijd tegen prostaatkanker. Ik doe me. Tot nu toe vindt iedereen het een verschrikkelijk gezicht, inclusief mijn vrouw. Creeer je eigen mening:

dinsdag 15 november 2011

Getuigenissen

Openbaringen 12:11
"Zij hebben hem door het bloed van het Lam en door hun getuigenissen overwonnen,..."

Het is goed om te delen wat we God zien doen in onze levens.



Breathe Again - Andrew Robinson from WoodsEdgeMedia on Vimeo.

woensdag 6 oktober 2010

Teenstreet in de bergen

Ali en ik zitten in het leiderschapsteam van TEenstreet. 2x per jaar vergaderen we met het leiderschapsteam om de nieuwe TS voor te bereiden. Toen de vergadering voor deze week werd gepland vertelde een van de teamleden dat we konden vergaderen in het hotel van zijn buren in oostenrijk. De eigenaar is een ex-OMmer en hij wilde ons graag onderdak geven voor deze 4 dagen.
Toen wisten we nog niet wat voor hotel dat zou zijn.
Het blijkt een vier sterren hotel te zijn in Schladming. Het hotel is een soort kuhr-ort. Mooie kamers, zwembad, jakuzi, verschillende soorten sauna's, massagebedden, en lekker eten.
We voelen ons echt verwend en verrast, want dit hadden we niet verwacht en daarnaast zijn de vergaderingen echt goed.
Met een team van 9 personen werken we door alle aspecten van Teenstreet. Evalueren, nieuwe ideeen, logistiek, wie zijn de juiste mensen voor welke plek, wat wordt het nieuwe thema, hoe zit het met de toekomst van TS.
Ten slotte is het goed om te merken dat we als team dichter naar elkaar toe groeien.
Gister hebben we na de lunch als teamactiviteit gerodeld met skelters. We gingen met een skilift de berg op en daar stapten we in skelters, zonder trappers en met remmen om zo 7 kilometer de een grindpad af te denderen. Erg leuk.
Morgen reizen we af naar Mosbach in Duitsland om onze voorbereidingen te delen met de vertegenwoordigers van de landen die TS bezoeken. Samen met hen gaan we details van TS en het thema van TS verder uitwerken.
Ik ben normaal gesproken geen fan van vergaderen, maar de TS vergaderingen zijn tof. Effectief, gezellig, veel lol, goede gesprekken, en mooie omgeving en goede accomdatie.
Goed om met TS bezig te zijn. De afgelopen dagen hebben we veel verhalen gehoord over wat God doet door de tieners op Teenstreet. Indrukwekkend en mooi om een onderdeel van te zijn.

Uitzicht vanuit de vergaderruimte

vrijdag 17 september 2010

Surfing with the Otters

Ik lig in de Grote oceaan, mooie golven rollen naar de kust, waar Ali en haar nicht Sarah op de rotsen genieten van de zon. Het gaat goed met Ali en Frits. Frits beweegt veel en we hebben gelezen dat als Ali, zoals op een dag als vandaag, met haar buik in de zon zit, Frits dat ook kan voelen. Ze zaten dus eigenlijk met z'n drieeen in de zon.
Vanaf mijn surfboard heb ik mooi uitzicht over Santa Cruz, toch wel zo'n beetje de geboorteplaats van het moderne surfen.
Het is druk in de zee, want vandaag blijkt een van de eerste dagen te zijn met goede golven in een lange tijd. Een kadootje voor mij, want vandaag was de enige dag dat ik eventueel kon surfen. De surfers om mij heen zijn veeeeeeeeeeel beter dan ik, en af en toe heb ik het gevoel dat ik een beetje in de weg lig. De golven rollen echt heel mooi naar de kust en zijn makkelijk in te peddelen. In het begin bak er niks van, maar na twee uur, pak ik steeds meer golven en het is echt genieten om op zulke mooie golven te surfen. Die hebben wij echt niet in Nederland.
Wat het echter speciaal maakte waren de dieren om me heen. Regelmatig vliegen er pelikanen vlak over het water en scheppen zo af en toe een hap zeewater binnen. Om me heen grote bossen zeewier. Niet de plukjes die wij in zee hebben, maar echt struiken. Tussen het zeewier steekt af en toe een zeehond zijn hoofd omhoog.



Het mooiste moment echter was de otter die naast me kwam spelen. Wat een leuk dier. Heel speels is hij aan het rond rollen, af en toe duikt hij onder, maar springt dan weer omhoog. Hij lag een tijdje op zijn rug met een schelp te spelen, tot een zeemeeuw over kwam en de schelp van zijn buik af pikte. De otter keek waarlijk verontwaardigd rond, op zoek naar de dief.
Vol energie kwam ik na drie uur het water uit. Niet mijn surfen, maar wel de beste surfsessie die ik ooit heb gehad. Wat miste waren een paar vrienden om samen mee te surfen.
WE hebben de dag afgesloten bij een visrestaurant op de houte pier bij Monterey.
Morgen naar Yosemite. Voorlopig dus geen berichten, want ik verwacht niet dat daar wifi is.
Ali doet het goed. Ze mist door alle activiteiten af en toe haar middagdutje, wat geheid resulteert in een vroege avond. De afgelopen dagen waren ook lekker voor ons tweeen. Even geen grote groep met mensen, maar bijna de hele tijd met z'n tweeen. Erg lekker.

donderdag 16 september 2010

The Big Sur

3 dagen geleden landden we ten oosten van LA. 3 uur tijdsverschil met Atlanta. Binnenlandse vluchten gaan heel makkelijk in Amerika. Als je van het buitenland komt is het een heel gedoe om door de douane te komen, maar binnenlands gaat het makkelijker en heel snel.
Op LA airport hebben we auto gehuurd en zijn we op avontuur gegaan in California.
Rijden door Los Angelos, is alsof je door een film rijdt. Holywood, Sunset Boulevard, Beverly Hills, het komt allemaal langs. Ook die grote witte letters HOLYWOOD, rijd je gewoon langs met de auto.
De eerste dag zijn we geland in Santa Barbara. Een heel erg mooie plaats aan de pacific met een schitterend strand en een heel mooie pier. Niet zo een als in Scheveningen, maar zo'n traditionele houte pier met gezellige restaurant erop.
Ali en ik hebben het er de eerste avond van genomen door een motel aan het strand te nemen met uitzicht op de pier. De volgende ochtend heb ik mijn jogging-programma voortgezet aan de boulevard van Santa Barbera. Heerlijk! Langs de haven gerend, langs het strand, tot hoog op de klippen. Je ziet er pelikanen rond vliegen en het schijnt er bol te staan van de dolfijnen, maar die waren denk ik ook even met vakantie.
De dag daarna zijn we de Highway 1 naar het noorden op gegaan. Door veel Amerikanen wordt dit het mooiste stuk snelweg ter wereld genoemd. Ik weet niet zeker of het het mooiste is, maar zeker eentje voor de top 10.



Schitterende vergezichten en zo veel natuur! Dat kennen we gewoon niet in Nederland. We hebben zeehonden, zeeleeuwen en zee-olifanten gezien. Giga grote beesten. Mooie vogels en de zee is mooi om te zien.
Ali en ik hebben gecampeerd op een camping aan een rivier die de zee in loopt tussen de redwood bomen. Campings hier zijn heel anders dan in Europa. Ze zijn heel ruim opgezet. Hier zit de camping vol op een niveau waarvan we in Europa zouden zeggen dat er zeker nog 3x zo veel op kunnen. Grote plekken waar je echt geen last van je buren zal hebben. Op de camping staan kasten om je eten in op te slaan, anders gaan de "racoons" er mee aan de haal.
Ik verbaas me ook over de grote van de WC's hier. Een standaars plee hier, kan gerust het oppervlak van 3 plee's in Nederland aan. Nederlandse wc's zijn dan echter wel beroemd om het feit dat ze ongeloofelijk klein zijn. Voor mij maakt het niet uit,... als het doel maar gehaald wordt op de pot,....
Vandaag hebben we een strand dagje gehad en zijn geeindigd in Monterey. Een mooi plaats net ten zuiden van San Fransisco. We slapen bij een nicht van Ali die we op het familie weekend hebben ontmoet. We hebben net met elkaar gegeten bij een zee-restaurant, met uitzicht op een baai met otters, pelikanen en zeeleeuwen die op de aanlegsteigeres luieren. Lekker eten en een gezellige life-band met super oude mannetjes, die goede muziek maken. Het leek erop dat ze ook wat oude dametjes als fans hebben,.. een soort 65+ groupies.
Morgen is het plan om te gaan surfen hier. Ik heb al wat goede surf gezien. We zitten hier vlakbij Santa Cruz, dus dit moet toch wel een goede plek zijn om californian surf te rijden!!
Nog een extra dag in Monterey dus en dan op naar Yosemite National Park. Ik weet zeker dat we daar geen internet hebben, dus voorlopig even geen berichten uit de states.
Yosemite wordt camperen, white water rafting, lange wandelingen en veel dieren en planten.
Je hoort er later nog meer van.
Ik wordt entousiast over de diversiteit in dit land. De eerste twee weken waren op een stukje van de oostkust en nu zijn we op een stukje van de westkust, en de verschillen zijn zo groot en er is nog zoveel meer te zien en te ontdekken. Op de snelweg zie ik al die auto's met nummerborden van staten die ik nog niet gezien heb. Een droomtrip zou zijn om nog een keer vanaf het zuiden van de westkust (San Diego) helemaal naar het noorden te rijden tot aan Alaska. En dat dan met een camper! Lijkt me ideaal!

Tot zover voor nu. Straks lekker pitten en morgenochtend surfen. Wellicht een kort verhaal daarover morgen.

Ewout en Ali

zaterdag 11 september 2010

Family weekend in Bleu Ridge Moutain

"Country road, take me home, to the place where I belong, West-Virginia, Moutnain mama, take me home. Blue Ridge Moutnain,Shenendoa river,... etc. "

Wij zitten op het moment in die bewuste Blue Ridge Mountains.
Leuk als zo'n liedje in eens kan plaatsen.

5 minuten geleden zat Opa Kaufmann op een stoel, naast hem zijn vrouw, achter hem zijn zoon een kleindochter met een achterkleindochter op haar arm en de rest van de familie die om hem heen stond. Verschillende mensen spraken een gebed uit voor opa. We hadden net een tijd gehad waarin de 39 aanwezige familieleden allemaal de tijd namen om opa te vertellen hoe ze hem waarderen en er werden mooie herinneringen opgehaald.

Een heel bijzonder tijd om Opa te zegenen en hem te laten weten hoe speciaal hij is en hoe hij het hoofd is van een bijzonder familie.
Hij was vereerd.

We hebben echt een hele leuke tijd met de familie. We zitten op een plek dat toebehoort aan een kerk. Een grote hal met een full-size sporthal, een soort jongerencentrum met een industriele keuken. Verder zijn er nog zo'n 5 grote blokhutten op het terrien met een hele boel bos eromheen. Op 2 minten lopen is een mooi helder meer, waar we elke dag in zwemmen tot nu toe.

Interessante ooms en tantes. Een oom en tante wonen in Wisconsin en proberen zoveel mogelijk autonoom te leven. Ze 40 hectare land waarvan 30 bewerkt wordt en waar ze van proberen te leven.

Weer een andere oom en tante wonen in Washington DC. hij werkt voor de overheid omdat hij vloeiend een aantal talen beheerst. Zij hebben in het verleden in marocco, egypte, irak en Saoudi Arabie gewoont.

Weer een andere oom en tante wonen in de buurt van SEatle en hebben in Thailand gewoond. Een boel interessante verhalen en leuke mensen.

Nog steeds geen foto's,... want we hebben geen kabeltje om de foto's van de camera naar de computer te krijgen.

Verder heb ik (ewout) eergister voor het eerste de baby kunnen voelen schoppen, speciaal!

Groetjes uit de blue ridge mountains, op de grens van West-Virginia.

Ewout en Ali

vrijdag 10 september 2010

familie weekend kauffmans

We zitten nu aan de ontbijt tafel met een neef en een nicht van ali uit washington state. zij kwamen gisteravond aan voor het familieweekend wat vandaag start. 30 familieleden van de kant van ali dr moeder. we hebben een kamphuis gehuurd in de bergen in het noorden van georgia. we zitten eigenlijk al in het noorden, maar het is toch nog 3 uur rijden binnen deze staat. ben benieuwd wat we daar gaan zien aan natuur en dieren, en natuurlijk een beetje familie van ali ontmoeten. ik kijk er naar uit om haar opa te ontmoeten. Hij kon niet op onze bruiloft zijn en dit wordt dus de eerste keer dat ik hem zie. vind ik speciaal.

Gister heb ik Sharkwhale van 7 meter gezien en een Mantaray. we waren in het grootste aquarium ter wereld in Atlanta. heel mooi ingericht en we konden biijzondere vissen van heel dichtbij zien. Sealife in scheveningen is er een pierebadje bij.

De dag voor gister hebben we besteed bij een waterval ergens in de bossen. over die waterval was zon typisch amerikaanse overdekte brug gebouwd. Denk aan de film "bridges of madison county" (als je die nog iet gezien hebt, aanrader). Er is hier zo veel natuur. Gister een armadillo zien liggen, gewoon aan de rand van de stad. De mensen bij wie de bbq hadden een paardagen geleden hebben regelmatig herten in de tuin.

Tot nu toe vind ik de ruimte het lemkersre aan de states. Overal is veelmruimte. In De straat waar wij verblijven lopen de huisnummers met sprongen van 10 op. dat komt gewoon om dat er nog zoveel ruimte is om er eventueel wat tuzssen te bouwen.

helaas kan ik er geen fotos bij plakken. ik weet nog niet hoe dat werkt met onze nieuwe computer.

na het weekend nieuw bericht

maandag 6 september 2010

Southern atmosphere

We genieten van de leefstijl hier in het diepe zuiden van de states. Vanavond hebben we genoten van zuidelijke gast vrijheid. Wildvreemde nodigde ons uit voor een BBQ. Flinke lappen vlees Waar een nederlandse BBQ van verbleekt.
Het leven werkt hier zo anders. Vanwege de afstanden moet je de auto well nemen. Iets waar ik aan moet wennen. Vanmiddag haalde we een milkshake. Dat gaat als volgt. Je rijdt naar zo,n tent, parkeert, je gaat NIET uit de auto, maar drukt op een Knop en besteld. Je praat Dan met een vent die 10 meter verdeop de bestelling op neemt. Die komt het naar je parkeerplaats brengen. Veel dingen zijn gemaakt op comfort. Nog geen dikke mensen gezien, en voornamelijk aardige lui.
Verder vandaag weer gegolft op de gesloten Baan en met een irak-vetraan van 24 gesproken. Interessant gesprek.
Ali en ik genieten lekker. Relaxt en gezellig met de schoonfamilie.

zaterdag 4 september 2010

Verjaardag in de States

Sinds gister zijn we in Athens.
Athens is een stad met 100.000 inwoners, waarvan de helft studenten. Ik dacht dat Delft veel studenten had.
Vanmorgen de verjaardag begonnen met een rondje golf op een lokale golfbaan. Toen we daar aan kwamen bleek de golfbaan falliet te zijn, maar alles was nog wel open. Vlaggen stonden nog op de green, dus we konden gewoon gratis spelen.
Temperatuur is rond de 30 graden, wat hier een koele dag is voor deze tijd van het jaar.
Vanmiddag in het zwembad van vrienden gelegen.
Bijna de hele Lyth-familie is nu compleet. Morgen komt Chris uit Engeland en dan is alleen Pete nog in India.
We hebben de avond afgesloten bij een Cubaans restaurant. Een speciale plek, waar je je eigen alcohol mee mag nemen, omdat zij geen vergunning hebben om het te schenken. Ze geven je een grote emmer met ijs, zodat je je eigen biertjes lekker koud kan houden als je dat wilt. Dat is nog eens klantvriendelijk.

Tot zover de eerste dag 36

vrijdag 3 september 2010

Vakantie in the States

Vissen, BBQ, grote achtertuin aan een meer, bioscoopje paken met popcorn en een "large coke". Dat is zo'n beetje de opsomming van de eerste volle dag vakantie.
We zijn te gast bij een echtpaar dat we kennen via OM. Zij hebben een mooi huis aan meer, vlakbij Atlanta. Voor Nederlands begrippen is het een gigantisch luxe huis, maar hier is dit normaal. In het dorp waar ze wonen, mag je geen stuk grond kopen en bebouwen dat kleiner is dan een hectare!
IK houd van het idee in Amerika dat ruimte nooit het probleem is, waar dat in Nederland iets is waar we altijd rekening mee moeten houden. Op die manier wordt alles gewoon groot gebouwd en kan je makkelijk dingen comfortabel
Met Ali en "frits" gaat het goed. Ali voelt zich fit en heeft zin om dingen te doen. Wat een verschil met een maand geleden. Voor diegene die het verhaal van de "ommekeer" in misselijkheid nog niet gehoord hadden. Twee weken geleden op MTO had iemand van de leiding voor Ali gebeden dat Jezus de misselijkheid zou weg nemen. Tot die tijd was ALi uitgeput door het overgeven, soms wel 12x per dag. Na het gebed was de misselijkheid weg en heeft Ali (op een buikgriep na :-) ) niet meer overgegeven.
NU kunnen we volop van onze tijd hier genieten.
Vandaag reizen we naar Athens (Georgia) om Fiona helpen te verhuizen. Daar zijn we nog wel effe zoet mee vandaag.
Morgen mijn verjaardag, en dan zien we wel weer voor de komende week.

dinsdag 18 mei 2010

I arrived home safe and sound and VERY thankful to be home and see Ewout again :0) I'm sorry I didnt post as often as I would have liked but my internet conectivity was sporadic.
I am really pleased to have had the opportunity to help Freedom Firm and these girls in a small way, and I felt like by the time I left i had made a lot of progress and now they can take things forward and really run with it. The new jewlery business is called Ruhamah... the ones God loves (Hosea 1) and should have a website up and running within a few months. Each of these girls that has been rescued had something stolen from them that they can never get back but I believe they are seen by God, heard by Him and loved by Him.

If you would like to support the work of freedom firm and Ruhama through a gift or through buying jewelry or throwing a jewlery party for your friends please let me know. Thanks for your interest and prayers during my time away. I really appreciate that!

vrijdag 7 mei 2010

Hi guys,
Every day this week I have spent the majority of the day at the centre for the girls. In the morning the girls have school and then we all eat together and in the afternoon I get the girls to work on new designs that I have been trying out. There are 5 girls, the youngest of whom is 16 and they all have stories that are remarkably similar...most are sold into prostitution by their family, people who they trusted and loved. Some of the girls were prostituted from the age of 12 and had known no other life until they were rescued. Now they have a chance to start a new life, to be educated , learn new skills and make a living. The jewlery that they make earns them the money they live off. Mala and another colleage are now starting the jewelery sales as a seperate buisiness with internet sales etc. One of the main things I have been able to contribute is to organise things and help with seeing how things can be run effectively. When i first entered the building I was overwhelmed, there were I think over 200 different designs, impossible to catalogue and have a website etc. So i have been working to create lines of jewelry, so that you could buy a necklace, bracelet and earrings all in the same range. I have been creating new designs to fill in the gaps. It has been a challenging but really good time and I am thankful to be here, to have met these girls and hear some of their stories.

maandag 3 mei 2010

Hi everyone,

Im here and alive! Sorry I havn't written an update till now. I had 2 prettty exhausting days of travelling and getting through the normal indain beurocracy of getting your passport checked for the same thing three times within 10 minutes or getting several stamps on a form where really one would suffice...the Indian method of creating job opportunities!

I arrived safe and sound in Ooty, a town high in the Nilgiri Hills, in the south of India. The whole town was started as a tea plantation and most of the hills are covered with tea bushes. Thw weather is cool but sunny and the smell of eucalyptus trees fills the air. It really is beautiful!

I spent the day yesterday recovering from my trip and brainstorming about jewlery products, packaging ideas and marketing, with Mala Malstead. Mala and her husband started Freedom firm and mala is now starting her own business to help the rescued girls. I start work this morning... first with working on designs and seeing what beads are available. And then this afternoon I have 3 hours with the girls. I will be giving workshops every afternoon in both jewelery making and card making... great to have the creative juices rolling again. I am really excited about this opportunity and seeing what God has in store for me.

Thanks for your interest adn prayers, I really appreciate you guys!

vrijdag 30 april 2010

Ali in India

In the next two weeks Ali will be in India, working with underaged girls who have been rescued out of prostitution by an orginsation called Freedom Firm.
Ali will try to post some of her adventures while she is there adn if everything works out fine with computers and stuff,
With this impressive video you get a bit of an idea what the work of Freedom Firm is about and with what Ali's involved for the next two weeks.

Freedom Firm from Freedom Firm on Vimeo.

Follow Ali in the next two weeks.

vrijdag 29 januari 2010

dinsdag 17 november 2009

Hoe de bijbel communiceert

70% van de bijbel is verhalen
15% van de bijbel is poezie

de laatste 15% is strikte info

Gods woord spreekt 85% van de tijd ons inbeeldingsvermogen en onze fantasie. Het maakt voor 85% gebruik van de creatieve kant van ons brein (dat is de rechterkant, interessante info voor de linkerkant denkers onder ons).

God heeft er voor gekozen om zo te communiceren. Het inspireert mij om opnieuw na te denken over hoe ik Jezus' levensverandere verhaal communiceer.

donderdag 29 oktober 2009

Zomaar een dag in de week

"Pappa waar was je?!", De tranen schieten in de ogen van meneer Bali, wanneer het eerste bericht op MSN omhoog schiet. Het is een maand geleden dat hij zijn dochter "sprak". Zijn internet was stuk, bellen ging niet, en zijn kinderen wonen in Engeland.
Zijn dochter snapte niet waarom haar vader geen contact meer met hem had.
Meneer Bali is Afghaan, hij is een politiekvluchteling. Hij woont in Nederland, zijn kinderen wonen in London. De kinderen zijn voordat ze door verhuisde naar Engeland een tijdje bezoeker geweest in the Mall.
Meneer Bali is niet zo goed in Nederlands en af en toe vraagt hij ons te helpen. Dit keer konden we hem helpen om zijn computer weer online te krijgen. Zodat hij weer contact kon hebben met zijn kleine meid.

"Gerrit, je komt toch wel vanavond?", Rogano heeft een belangrijke selectie wedstrijd vanavond. Hij wil perse dat er een werknemer van het jongerencentrum bij is. Hij is stikzenuwachtig die avond. De jongerenwerker vraagt of hij misschien wil bidden. Midden op het veld vragen ze God om een goede avond. Niemand van de andere spelers keek er raar van op.

"mijn mamma weet je naam al, en als jij mee gaat mag ik ook mee." Een van onze vrijwillgers woont bij ons in de wijk en heeft contact met een groep meiden die bij haar in de buurt wonen. Nog geen twee maanden bij ons aan het werk en nu al een groep meiden achter zich aan. Bijzonder dat de meiden haar compleet vertrouwen, en de ouders dus ook.

Diezelfde dag wordt er Rock Solid georganiseerd in het jongerencentrum. Een aantal van onze bezoeker komt om de week naar dit christelijke programma, met veel spel en lol. Het valt niet altijd mee om over God te praten met de jongeren. De jongeren beginnen echter steeds meer mee te denken. Deze week corrigeerde ze elkaar: "je moet respect hebben, dat hebben zij ook voor jouw God."
Deze uitspraak kenmerkt de manier waarop het Rock Solid team werkt. Respect voor de overtuiging van de jongeren en helderheid over hun eigen overtuiging. Het geeft dat we open gesprekken hebben met de jongeren over wat zij geloven en wat wij geloven.